Bozok Üniversitesi Tıp Fakültesi - Bozok Tıp Dergisi
Ana Menü
SON SAYI
ANA SAYFA
YAYIN KURULU
DANIŞMA KURULU
YAZARLARA BİLGİ
MAKALE GÖNDERİM
YAYINLANMIŞ SAYILAR
TELİF HAKKI FORMU
ARAMA YAPIN
DERGİ MAKALE GÖNDERİMİ







haziran2020.179-184
GELİŞİMSEL KALÇA DİSPLAZİSİ HASTALARINDA TANI VE TEDAVİDE GECİKME NEDENLERİNIİN ARAŞTIRILMASI: TEK MERKEZLİ ÇALIŞMA An Investigation of the Causes of Delay in the Diagnosis and Treatment of Patients with Developmental Hip Dysplasia: A Single-Centre Study Seyran KILINÇ, Özhan PAZARCI (0000-0002-2345-0827), Muhammed Yasir ALTUNIŞIK, Hayati ÖZTÜRK ÖZET Amaç: Gelişimsel kalça displazisi (GKD) önemli bir halk sağlığı problemidir. Tanı ve tedavide gecikme artmış tedavi maliyeti ve sakatlığa yol açabilmektedir. Bu bağlamda çalışmamızın amacı kliniğimize başvuran GKD’li hastalarda tanı ve tedavide gecikme nedenlerinin sunulmasıdır. Gereç ve Yöntem: Ocak 2017 - Ocak 2020 yılları arasında 3-12 aylık arasındaki kliniğimize başvuran ve GKD tanısı konan 44 hasta çalışmaya alındı. Hastaların yaş, cinsiyet, kaçıncı doğum olduğu, aile öyküsü, kundaklama öyküsü, tanıda gecikme sebep ve süreleri, uygulanan eski tedavi şekilleri ile sosyodemografik özellikleri retrospektif olarak toplanarak analiz edildi. Bulgular: Çalışmaya alınan 44 hastanın 4 (%9,1) ü erkek, 40 (%90,9) ı kız çocuktu. Ortalama yaş 5,44 ay (mean 3,5-12) idi. 19 hasta (%43,2) ailelerin birinci çocukları idi. 11 hasta da (%25) pozitif aile öyküsü, 22 (%50) hasta anamnezinde kundaklama uygulaması vardı. Çalışmadaki GKD’li hastalardan; 6 hastanın (%13,6) normal raporlanmış kalça USG nedeniyle, 8 hasta (%18,2) sosyal nedenlerle ihmal, 2 hasta (%4,5) yeterli bilgilendirilmeme, 28 hasta (%63,6) çoklu ara bezi tedavisi nedenleri ile geç başvuru yaptıkları tespit edildi. Hastalarda ortalama 2,34 ay (aralık: 0,5-9) doğru tanı ve tedaviye ulaşmada gecikme tespit edildi. Gecikme süreleri ile gecikme nedenleri arasında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmazken, (p=0,538), gecikme süresi ile yapılan tedavi şekli arasında anlamlı bir farklılık tespit edildi (p=0,006). Sonuç: GKD gecikmiş tanı ve tedavinin en önemli ayağını yanlış kalça usg değerlendirmesi ve kalça usg sonucununda uygun tedavi protokolunun izlenmemesi oluşturmakta idi. 3 aydan büyük GKD’li çocuklarda Çoklu ara bezi kullanımının devam ettirilmesi tedavi yaklaşımını olumsuz etkilemektedir. Doktorların ve ailelerin bilgilendirilmesi için çalışmaların artırılması önem arz etmektedir. Anahtar kelimeler: Gelişimsel kalça displazisi; tedavi gecikmesi, tanı gecikmesi, kundaklama, çoklu ara bezi kullanımı, kalça ultrasonografisi. ABSTRACT Aim: Developmental dysplasia of the hip (DDH) is an important public health problem. A delayed diagnosis and treatment may lead to increased treatment costs and disability. The purpose of our study is to present the causes of delay in the diagnosis and treatment of DDH patients who applied to our clinic. Material and Method: Forty-four patients who were 3-12 months old, were admitted to our clinic between January 2017 and January 2020 and diagnosed with DDH were included in the study. The age, gender, birth order, familial history, history of swaddling, reason for and the time to delayed diagnosis, previous treatment methods and sociodemographic characteristics of the patients were analyzed retrospectively. Results: Of the 44 patients included in the study, four (9.1%) were boys and 40 (90.9%) were girls. The average age was 5.44 months (mean: 3.5-12). Nineteen patients (43.2%) were the first children in their families. Eleven patients (25%) had a positive family history, and 22 (50%) had a history of swaddling. Of the patients with DDH in the study; the reason for late presentation was a hip USG report with normal results in six patients (13.6%), neglect due to social reasons in eight patients (18.2%), provision of insufficient information in two patients (4.5%), and treatment with multiple diapers in 28 patients (63.6%). While there was no statistically significant difference between the delay time and cause of delay (p=0.538), a significant difference was found between the delay time and the treatment method (p=0.006). Conclusion: The most important factor for delayed diagnosis and treatment of DDH was the wrongful USG evaluation of the hip and the failure to follow the appropriate treatment protocol based on the hip USG results. The continued use of multiple diapers in DDH patients older than 3 months has an adverse effect on the treatment approach. It is important to increase the studies to inform physicians and families. Keywords: Delayed diagnosis; delayed treatment; developmental hip dysplasia; hip ultrasonography; multiple diaper use; swaddling.
© Bozok Üniversitesi Tıp Fakültesi 2012 | Geliştirme: Erşan BOZKURT 494,380 Tekil Ziyaretçi